POCZUCIE NIEPOWTARZALNOŚCI

Jego dawne poczucie niepowtarzalności, a zarazem swobodnego przemawiania do publicz­ności uznającej zbliżone do niego normy zanikło. Z pocieszającego uczucia, jakie pojawiło się na to miejsce, a mianowicie, że pisze dla szczęśliwej garstki pokrewnych dusz, których sposób wartoś­ciowania sięga w przyszłość — też już pozostało niewiele. (Dziś artysta czuje, że przyszłość, jeśli wogóle nastąpi, będzie gorsza.) Prawdziwe dzieła sztuki w coraz większym stopniu powstają z dala od i w opozycji do społeczeństwa. A przecież arty­sta potrzebuje społeczeństwa tak samo, jak społe­czeństwo potrzebuje artysty. W miarę jak nasze enklawy kulturalne maleją i wysychają, stają się coraz bardziej histeryczne lub akademickie, żału­jemy artystów pozostających wewnątrz nich i pu­bliczności pozostającej na zewnątrz.

Miło mi gościć Cię na moim blogu, który w całości poświęciłam tematyce hobby i rozrywki! Mam nadzieję, że artykułu jakie tutaj zamieszczam przypadną Ci do gustu i będziesz wracać tutaj często!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)